گاز رادون چیست ؟

0
91
گاز رادون

گاز رادون چیست؟

رادون گازی رادیواکتیو، بی‌بو، بی‌مزه و نامرئی می‌باشد. به دلایل مذکور شناسایی گاز مذکور برای انسان‌ها امکان‌پذیر نمی‌باشد. گاز رادون مسئول نیمی از تشعشع‌های رادیواکتیو هر روزه می‌باشد و نیمی دیگر از تشعشعات مذکور نیز ناشی از مخلوطی از منابع دیگر است. در سطوح معمول نیز تشعشع‌های رادیواکتیویته زیان‌بار می‌باشند. ولی قرارگیری انسان‌ها در معرض منابع تشعشعی، نظیر گاز رادون در بیش از مقادیر ایمنی مشکلات سلامتی عمده‌ای را در پی دارد.

منبع تولید گاز رادون

خاک و سنگ‌ها به‌طور طبیعی حاوی مقادیر اندکی از اورانیوم هستند. تجزیه اورانیوم منجر به تولید گاز رادون می‌گردد. پس از تولید گاز رادون، گاز مذکور به بالا صعود می‌کند. گاز رادون در هر جایی وجود دارد. در محیط‌های خارجی، گاز رادون همواره در سطوح ایمنی قرار دارد. بر مبنای ناحیه و نوع زمین ساختمان، سطوح گاز رادون داخلی ساختمان‌ها می‌تواند از مقادیر ایمنی مرجع نیز بیشتر شود. عوامل قابل ‌توجه دیگری نظیر طراحی و مصالح مصرفی ساختمان‌ها و عادت‌های روزمره ساکنین ساختمان‌ها نیز در میزان تولید و انتشار گاز رادون تاثیرگذار می‌باشند. دو ساختمان مجاور یکدیگر می‌توانند دارای سطوح متفاوتی از گاز رادون باشند.

خطرهای سلامتی

با توجه به پخش غبارهای رادیواکتیو رادون در هوا، سطوح بالای تشعشع گاز مذکور خطرزا می‌باشند. محبوس‌شدگی گاز مذکور در مسیرهای عبور هوا (نظیر کانال‌ها) منجر به پیوستگی انتشار تشعشع‌هایی شامل ذرات آلفای خطرزا می‌شوند. آسیب‌های ناشی از تشعشع‌های رادیوکتیو گاز رادون به بافت‌های انسانی منجر به بروز خطر سرطان ریه می‌گردد Y خطرهای تشعشعی مذکور به سطوح تشعشعی و زمان قرارگیری افراد در معرض تشعشع‌های رادیواکتیویته بستگی دارند. هر ساله در بریتانیا بیش از ۱۱۰۰ نفر به‌دلیل سرطان ریه ناشی از تشعشعات رادونی می‌میرند. به‌دلایل مذکور آگاهی از سطوح تشعشعی رادونی در محل زندگی و اطمینان از وجود سطوح ایمنی گاز رادون در فضای داخلی منازل الزامی می‌باشد.

سطوح ایمنی گاز رادون

سطوح گاز رادون در واحد m3/becquerel اندازه‌گیری می‌شوند. به‌جای واژه becquerel عمدتاً از اختصار Bq استفاده می‌گردد. به‌طورکلی سطوح رادون پایین‌تر از Bq/m3 100، سطوحی کم‌خطر محسوب می‌گردند. سطوح رادون کم‌خطر کشور بریتانیا به‌کمی مقادیر Bq/m3 20 می‌باشد. به میزان افزایش مقادیر رادون به بیش از مقدار مرجع Bq/m3 100، تشعشع‌های رادونی نیز خطرزاتر می‌گردند. آزامایش سطوح رادونی امری ساده می‌باشد. آزمایش مذکور از طریق قراردهی ابزار آزمایشی در منزل مسکونی برای ۷ روز متوالی (حداقلی) اجرا می‌گردد; افزایش زمان آزمایش منجر به دقت بیشتر ابزار آزمایشی برای ثبت مقادیر دقیق‌تر می‌گردد. در مناطقی با سطوح رادون بالا، اجرای آزمایش مذکور در منزل مسکونی اکیداً توصیه می‌گردد. از طریق اجرای آزمایش و شناسایی سطوح رادونی در گستره ایمنی می‌توانید از سطوح پایین خطرزایی گاز رادون خانگی مطمئن گردید و در شرایطی با مقادیر رادونی بیش از گستره ایمنی، اجرای اقداماتی برای کاهش مقادیر گاز مذکور تا گستره ایمنی الزامی می‌باشد.

تمهیدات موثر برای کاهش گاز رادون

در مواردی که منزل شما حاوی سطوح بالایی از گاز رادون می‌باشد، هیچ ترسی را به خود راه ندهید! راه‌حل‌های ساده‌ای برای کاهش مقادیر رادون و حفظ ایمنی خانواده شما وجود دارند. کاربرد «سامانه‌های تهویه خانگی کل- ساختمانی» برای بهبود کیفی هوای داخلی و کاهش گاز رادون توصیه می‌گردد. برای آگاهی از میزان گاز رادون داخلی منازل خود با متخصص تهویه محلی، برای اجرای آزمایش سطوح گاز رادون خانگی تماس بگیرید و در موارد وجود مقادیر بالایی از گاز رادون، اقدامات تهویه‌ای صحیحی را برای کاهش مقادیر گاز رادون خانگی اجرا نمایید.

پاسخ دادن

دیدگاه خود را وارد کنید
لطفا نام خود را وارد کنید